'sMelssleMs' zacht tikkend de tijd verslaan

HiPP - Sinttip

Nog net voor het heerlijk avondje te bestellen: Compressie; Zie Motor>

Presentatie PpGl Decembernummer

Ik mag weer optreden bij de presentatie van PpGl. Hierbij het programma:

Poëzie-avond donderdag 17 december in de Biblotheek ZUTPHEN.

Organisatie: PoëziePuntGL in samenwerking met Kopwit.

Presentatie: Ton Luijten.

Aanvang 20 uur
Entree € 5.-

1. Opening Ton Luijten
2. Hans Mellendijk
3. Hans Rothuizen
4. Jigsy Flavour muzikaal intermezzo
5. Tim Pardijs
6. Frouke Arns
7. Jigsy Flavour muzikaal intermezzo
8. Kees Rood
9. Muzikaal intermezzo…
Pauze (incl verkoop tijdschrift).
Daarna Open podium met
1. Inge Schouten
2. Ans Wiersma
3. Greetje Scholten
4. Flor d’Luna met Theo Ettema.
5. Louis Radstaak

Elders | Buitenland | Bornem | Klein-Brabant | België

foto's van toponiemen die verwijzen naar elders.

Uit de collectie Bert Bevers.

Buitenland in de gemeente Bornem>, Klein-Brabant, Provincie Antwerpen, België.

Zie ook elders met locatieaanduiding: Picasa>

Zondagclip | Durf jij? | Ellen ten Damme

Ellen ten Damme - Durf Jij>

Roes in 1 of andere hoek

HAARLEM - De uitgeverij De Zingende Zaag die een begrip is als het gaat om vernuft, speelse creativiteit en vormgeving doet er voor haar porseleinen jubileum nog een schepje bovenop. Ze komt uit met de boeksensatie van 2009: een porseleinen boekfles en een 264 pagina's tellende dichtbundel in een porseleinen boekfoedraal. Een kunstobject waar tegelijkertijd uit kan worden gelezen en ruimhartig geschonken (720 ml). Aan de bundel werkte de fine fleur der Nederlandse poëzie mee die 50 nieuwe gedichten op het thema Roes schreven. Joost Swarte maakte de tekeningen, waar nog een speciaal verhaal aan vastzit.
"We vieren dit jaar ons porseleinen jubileum en dat is twintig jaar", zegt George Moormann, de drijvende kracht achter poëzie-uitgeverij De Zingende Zaag. "Het thema is Roes, Tussen Bezieling en Bezatting. Deze Zaag bestaat uit drie delen: een bundel gedichten, een porseleinen foedraal en een porseleinen boekfles met kurk. Zo kan de lezer ononderbroken dronken zijn, is het niet van de drank dan is het wel van de prachtige poëzie die speciaal voor Roes is geschreven."
Dat George Moormann naast dichter en uitgever ook beeldend kunstenaar is blijkt goed uit de stroom van ideeën waarmee hij het porseleinen boek heeft vorm gegeven. "Bij De Zingende Zaag draait het nu eenmaal altijd om vorm én inhoud. Voor dit project werkte ik onder andere samen met tekenaar Joost Swarte en keramist en productontwikkelaar Bob van Schie. Ik heb zelf de schetsen voor het boek gemaakt. Er zitten allerlei knipogen in. Zo staan er op de rug van het éne boek de letters R en E, op die van het andere boek de letters O en S. Samen vormen ze het woord ROES. Re is de naam van de Egyptische God van de Zon, de grote scheppergod. Os staat voor het jaar 2009. In de Chinese kalender is 2009 het Jaar van de Os. Je kunt van het woord roes overigens ook de woorden ’eros’ of ’rosé’ scrabbelen. Wist je trouwens dat het gewicht van porselein en boek samen precies het geboortegewicht van zijn schepper is?!"
Trots toont creator Moormann de poëziebundel die op Japanse wijze is gebonden. "Kijk, op de rechterpagina’s vind je de gedichten die zijn afgedrukt in Haarlems Blauw, een pigment dat Johannes Vermeer al gebruikte. Heel scherp en heel helder zoals je ziet. Met de illustraties van Joost Swarte is echter wat aan de hand. Meestal zijn ze haarscherp, soms echter zijn ze wazig, lijkt het of je dronken bent en dubbel ziet, zie je? Haha... hier treffen we het moment van extase dat net tussen de bezieling en de bezatting in zit! Dit effect hebben we gekregen door op lichtdoorlatend papier de tekeningen van Joost nog eens in spiegelbeeld, maar dan net uit het lood, te drukken."
Met De Zingende Zaag Producties brengt Moormann sinds 1989 de opvatting in praktijk dat poëzie en kunst, hoe zeldzaam ook, heel goede een-tweetjes kunnen vormen. Voor elke publicatie ontwikkelt hij een overkoepelend concept. Zowel voor de manifestaties als de kunstenaarsuitgaven worden geestverwanten uitgenodigd. De Zingende Zaag werd diverse malen onderscheiden (o.a. door het Stedelijk Museum Amsterdam als mooiste poëzie-uitgave, voor de Rotterdamse Designprijs en meerdere malen door de Stichting CPNB van de Best Verzorgde Boeken).
Een porseleinen boek voor een porseleinen jubileum. Een boek dat Roes heet waaruit gelezen én gedronken kan worden. Dat moet beproefd, gevierd en geproefd worden. Iedere bezoeker van Paradiso is, zo lang de voorraad strekt, welkom voor een slokje bij de stand van De Zingende Zaag. Om een heildronk uit te brengen op de komende twintig jaar en wellicht zich na het verlaten van de Beurs de trotse eigenaar te mogen noemen van een van de twee eenmalige en strikt gelimiteerde edities ROES.
Het fraaie driedelige kunstobject en/of gebruiksvoorwerp ROES 500/500 is dankzij enkele royale giften voor iedereen betaalbaar en kost slechts 150 euro per complete set. Verzamelaars van De Zingende Zaag en Joost Swarte opgelet! Er is ook een Extra Golden Edition. Hiervan zijn er maar 150 gemaakt. Deze kosten 250 euro, zijn genummerde en gesigneerd en bovendien, bovenop het schenktuitje, voorzien van een echt gouden randje!
Met 50 nieuwe Roes-gedichten van Robert Anker, Jan Baeke, H. H. ter Balkt, Benno Barnard, Carla Bogaards, Wim Brands, Tsead Bruinja, Frans Budé, Maria van Daalen, T. van Deel, Maarten Doorman, Remco Ekkers, Pam Emmerik, Kester Freriks, J.H. van Geemert, Piet Gerbrandy, Elma van Haren, Erik Jan Harmens, Wim Hofman, Peter Holvoet-Hanssen, Hans Kloos, Hester Knibbe, Anton Korteweg, Mark Kregting, Peter van Lier, Erik Lindner, Thomas Möhlmann, George Moormann, Tonnus Oosterhoff, Henk Pröpper, Th. van Os, René Puthaar, Georgine Sanders, Alfred Schaffer,Victor Schiferli, Peter Swanborn, Peggy Verzett, Leo Vroman en Menno Wigman.
Voor meer informatie www.dezingendezaag.com

Olifantspaden | Boekomslag

Zie ook: Gebaande paden>

Dichtersbankjes | Bernlef

Foto: Bert Bevers: Panoramafobie>

Uit de collectie Mellendijk, roofleen weblog Bert Bevers, Gemengde berichten>: Bernlef>

Ontmoeting Liudger en de blinde bard Bernlef, beeld te Lochem.

Zie ook nieuwe aanwinst Collectie Radstaak>Joseph Beuys>

Luchtvaart

Igor Sikorsky en Orville Wright

Vers vers: Luchtvaart>

Elders | Nederland | Overijssel | Nederland

Foto's van toponiemen, van plekken met veld- of plaatsnamen die verwijzen naar elders.

Nederland, Gemeente IJsselham, Kop van Overijssel, Nederland

Zie ook elders, met locatieaanduiding: Picasa>

Dichtersbankjes | HiPP

Foto: Louis Radstaak.

Uit de collectie Mellendijk, roofleen collectie Radstaak: HiPP, Het Instituut voor Praktische Poëzie.

Louis Radstaak | Böhmerland>

Bert Scheuter | De Es en de molen>

Hans Mellendijk | Radio Kootwijk, 20 maart 2008>

Zie ook collectie Radstaak>.

Lees ook Eredienst>

Ondertussen in Schiedam | Poëzieplein gebundeld

Sinterklaascadeautip!

De presentatie zal plaatsvinden op zondag 29 november 2009 om 16.00 uur in S-townlab, Hoogstraat 94 - 96, Schiedam, met medewerking van Jeneverie ’t Spul.

Deze middag zal de overhandiging van het eerste exemplaar aan Wethouder Menno Siljee plaatsvinden, zullen er voordrachten van verschillende dichters zijn en is er een tentoonstelling van alle poëziepleinposters, met daarop een gedicht en een afbeelding van een kunstwerk, die vanaf mei 2006 iedere maand op verschillende locatie in Schiedam te zien waren.

De laatste poster, waarop een gedicht van de Dichter des Vaderlands Ramsey Nasr, verschijnt in januari 2010. Omdat het Poëziepleinproject een mooie en gevarieerde serie posters heeft opgeleverd die slechts in kleine oplage is verschenen maar toch ook een groter, langduriger publiek verdient is er een grootformaat bundel samengesteld met daarin alle posters in full colour afgedrukt.

‘Poezieplein’ is een uitgave van Uitgeverij Artemis BV.
Vanaf 30 november 2009 verkrijgbaar in de boekhandel en te bestellen via
uitgeverijartemis@tds.nu
Verkoopprijs € 10,-- ISBN 9789059810297
www.poeziepleinschiedam.web-log.nl

Dichtersbankjes Internationaal

Trots openden we een filiaal in Deutschland.

Des Dichters Bank>

22-11-1963

TEST

Cijferreeksen

Kloppen op de tienerkamerdeur, opklapbed in dromen.
Verstoord door het slechte nieuws uit moeders mond.
Portret in Caran d’Ache kleuren verpulverd, verschoten.
Reeksen van data, wanneer en waar u zich bevond
zouden in een mysterieuze volgorde volgen.

Welke datum volgt logischerwijs op de reeks
22-11-'63/04-04-'68/08-12-'80/06-10-'81/31-10-'84/
28-02-'86/04-11-'95/11-09-'01/06-05-'02/02-11-'04?

© Hans Mellendijk

NOTITIE UIT THE TEXAS SCHOOL BOOK DEPOSITORY, DALLAS

Lee Harvey Oswalds dagboekaantekening van 22 november 1963

Vandaag is onze Audrey al 33 dagen! Er zijn niet heel veel mannen
die hun kinderen en kleinkinderen kunnen vertellen dat zij ooit
hun president in levenden lijve hebben aanschouwd. Het uitzicht
op Dealey Plaza is hier weids. Blij met mijn baantje, en mijn pauze.

Wie krijgt er nu de kans zoiets van zo nabij te zien? Oei, ik laat een
boer. Die cola was wel lekker maar ik dronk net iets te snel. Daar
buigt de stoet mijn richting op. Ik zie hem zwaaien. Nooit eerder
zag ik zulk roze als dat van Jackie's pakje. Aan dergelijke kleuren

moeten ze hier wennen. Ze lijkt welhaast een Parisienne. Op dat
o zo groene gras daar wuiven brave - wat hoor ik nou voor koud
geluid? Het doorladen van een wapen hier vlakbij? En....Hé, ginder

op die brug glanst de zon op een vizier. Wie zijn dat? Waarom schouderen
die gasten hun geweer? Verrek....

© Bert Bevers
uit Stroom 34

Zie ook: Dallas, Breaking news, 22-11-'63>
& Zapruder film>

Zondagclip | November Rain | Bossa N' Roses

November Rain>

Kiek de Achterhoek in 2009

Een lovenswaardig initiatief, van o.a. twee mijner vrienden. Pieterjan Duitshof en Bert Scheuter zijn de vormgevers van dit boek dat door Oosterlicht, bureau voor vormgeving en JP8 wordt uitgegeven. Een bloemlezing in de vorm van 150 foto’s van Jan van den Brink en Theo Kock met teksten, is te vinden in Kiek de Achterhoek in 2009. Het boekje, zal jaarlijks verschijnen en is vanaf vandaag voor 16,95 euro verkrijgbaar in de boekhandel. Link>

Cardena

Het blijft een mooi podium. Internet. Zo kwam ik in contact met ene Sebastian Lopez. Die voor het Columbiaanse Biblioteca Luis Angel Arango, te Bogota een overzicht tentoonstelling aan het maken is over Michael Cardena. Nu had ik een aantal foto's uit m'n academietijd met o.a. Cardena op m'n webstee staan. En kreeg zodoende een e-mail met de vraag of ik nog meer materiaal had? Jawel;

Hartlopen blad 1.

Hartlopen blad 2.

Hartlopen blad 3.
Project Hartlopen. Foto's: Herman ter Beek.

Taartbakken, uitwisselingsproject met Huishoudschool

Tevredenheidsverklaring ter Beek-Mellendijk Draaghaard

Lees ook: Hardlopen>

Last post

Beeld Johan Visser

Het is na 600 bijdragen al een aantal dagen stil op 3M1B, Drei Männer und ein Blog. Ik liet me dagelijks verrassen door de cryptische beeldenreeks, het op elkaar reageren van Michael Göken, Rolands Sips en Johan Visser. Leider, jammer, What a pitty, het wachten is op een nieuwe inval... En dan, toen kwam ook Francois Vermeulen met het nieuws dat e-zine Stroom> er na 35 nummers mee stopt. Tsja, harde tijden.

Elders | Achterhoek | Hamont-Achel | België

Foto's van toponiemen, van plekken met veld- of plaatsnamen, die verwijzen naar elders.

Achterhoek, Hamont-Achel, België

Zie ook elders, met locatieaanduiding: Picasa>

Oorlog en pap

Nog niet gelezen, in afwachting van de goede Sint, maar kan niet missen. Oorlog en pap>

Lees ook Arnhem, Stationsplein, september 2001, de elfde voorbij>

Dichtader

Ik constateerde het al eens eerder, de Veengoot is feitelijk een dichtader. Nu ook geboekstaafd in de nieuwe biografie van dichter, landsman A.C.W. Staring. Lees meer in De Contrabas>

Beeld: Frank Letterie>

Lees column uit oude doos>

Dichtersbankjes | Jack Poels

Uit de collectie Mellendijk: Jack Poels. Foto: Wim Moorman>

Lees ook: De Contrabas>

Zie ook collectie Radstaak>.

Zondagclip | November | Rowwen Hèze

November>

Elders | Sahara | Hengelse zand | Nederland

Foto's van van plekken met veld- of plaatsnamen die verwijzen naar elders.

Sahara, Hengelse zand, gemeente Bronckhorst, Nederland.

Zie ook elders, met locatieaanduiding: Picasa>

Door Achterhoekse Ogen | De omwenteling

De omwenteling

Aan de stamtafel van ’t Veer wordt het avontuur nogmaals verteld. Die Wende. Daar moesten ze bij zijn. Gertmans, Albert, de Jannen en Jos belden het thuisfront. Paspoorten werden geregeld. Albert leende er een. Vrijdagavond om 10.15 uur vertrokken ze. Tegen drie uur dachten ze in Berlijn te zijn. Twintig jaar geleden, maar ik herinner me het als de dag van gisteren.

Tot net voor Helmstedt ging alles voorspoedig. Plotseling file, naast hun een stroom Trabantjes, Lada’s, Wartburgs en Dacia’s ook veel MZ motoren, heel veel 2-tact. Een dikke blauwe walm hangt over de snelweg. Een chauffeur meldt dat er bij Berlijn “Nichts mehr läuft”. Auto’s worden als dat kan, een paar meter verder geduwd. Zo zal het dagen duren. Spijt in de ogen vanwege begonnen avontuur.

Het eerste paspoort blijkt verlopen: “Das gibt es nicht”. Het tweede paspoort :” Auch verfallen ”. Het derde: Üngültig ab april 84”.”Mein Gott ist das möglich, Kollege kuck doch mal“. Met een wegwerpgebaar glijden de vijf paspoorten terug. Gertmans stamelt: ‘Dat mag toch zes jaar verlopen zijn’. De beambte wenkt dat hij de paspoorten terug wil hebben, schrijft een briefje, en stuurt ze naar een kantoortje voor dagpassen. Albert twijfelt of de truc met het leenpaspoort wel doorgezet moet worden, de pasfoto lijkt van geen kant en de lichaamslengte, tsja. Dan maar het rijbewijs hij vertelt dat per ongeluk het paspoort van een huisgenoot is meegenomen, de man kijkt wanhopig maar schrijft de visa toch uit à DM 65 per stuk, exclusief pasfoto.

Ze mogen de Transitroute op, 45 km verwijderd van de Hauptstadt der DDR. Op de radio horen ze dat er gaten in de muur gemaakt worden en dat er steeds langere rijen mensen en files komen. De walm wordt steeds dikker. Bij de controle voor Berlijn is de stemming veranderd. Grenswachters met bloemen op het uniform of in de loop van hun wapen, bierflesjes op tafel met bloemen. Zaterdagmiddag om 2 uur rijden de helden, in een eindeloze stroom DDR-burgers, West-Berlijn binnen.

Op de viaducten en aan de kant van de weg staan zwaaiende en klappende mensen. Het is feest. In de stad is een enorme mensenmassa op de been. Bij restaurant China horen ze dat Willy Brandt een toespraak heeft gehouden. Heel veel mensen gaan met hamers en beitels de muur te lijf. Het gereedschap wordt doorgegeven aan de volgende. Een paar uur later wordt hier de beroemde doorgang Potsdammer Platz gerealiseerd. De West-Berlijners klappen en juichen, iedereen huilt. Het ontroert de jongens meer dan ze gedacht hadden.
Zondags terug, blijkt het oude bekeuringensysteem van de DDR nog te werken, vanwege verkeerd keren, 100 westmark boete!

Zo ongeveer maar gedetailleerder werd het aan mij na terugkomst dat weekend ook verteld. Want ik was er niet bij. Ik kon mijn lief niet bereiken. Irgendwo in een trein tussen Amsterdam en Achterhoek. Van mobieltjes hadden we toen nog nooit gehoord.

Hans Mellendijk, vandaag in de Gelderlander, edities Achterhoek en Graafschap.

Olifantspaden | Varsseveld | Eskopje

Eskopje, Varsseveld.

Eskopje, Varsseveld, Olifantspad met parallel een Paardenpaadje.

Zie ook: Der Trampelpfad als Volksskulptur, Gebaande paden, Olifantspaden, Desire Lines

J. Kessels: the novel

In de vakantie in een ruk uitgelezen. Lees hier interview met de schrijver door de schrijver>

Het wachten is op J. Kessels: the soundtrack, Chris Wall, Doug Sahm, Hank Williams, Gram Parsons, ... Peter Maffay, Pat Boone, Dave Berry.

Art - Tanya Davis

Art - Tanya Davis> Een Canadese verrassing, vandaag ontdekt via een collega.

Dichtersbankjes | Hendrik Nicolaas Werkman

Uit de collectie Mellendijk: Hendrik Nicolaas Werkman> en ook hier>

"de verborgen wegen zijn het mooist,
op de onopengesneden bladen,
als het stil gedragene dat niemand weet,
dat niemand ziet, dan na den dood."

Zie ook collectie Radstaak>
Nieuwe aanwinst: Sebastiaan Roes.

PpGl december 2009

De hoofdredacteur weet te melden dat de redactie 'na rijp beraad' besloten heeft één of meer gedichten van Frouke Arns, Ed Bruinvis, Miriam van Hooff, Hans Mellendijk, Gerrit Pleiter, Hans Rothuizen, Harry van de Vijfeijke, Menno Wieringa, Anna Wiersma, Marjon Zomer, Tim Pardijs en Hans Puttenstein te plaatsen in het decembernummer.
De presentatie is een onderdeel van een poëzie-avond, donderdagavond 17 december in de bieb in Zutphen, begin 20.00 uur. Entree € 5.00. Ik ben benaderd om voor de presentatie een drietal gedichten voor te dragen.

In ieder geval: Eiffel + Edison = Disney>

Die Wende | Gertjan Tuenter vertelt

Vriend Gertjan Tuenter stuurde me onlangs onderstaand verhaal. Een document over de val van de muur. Twintig jaar geleden. Waar een aantal Varssevelders heen togen. Leider had ik een andere afspraak, maar was wel aanwezig bij het smeden van de plannen:

"Het is vrijdagavond 10 november 1989, we zitten bij cafe ’t Veertje en nemen de toestand in de wereld door. Het gesprek komt op de ontwikkelingen in Berlijn. Als het waar is dat de muur gaat vallen is dit een belangrijk moment in de geschiedenis. We besluiten dat we daar bij moeten zijn. Gertjan belt Anne, Bert belt Hetty, Jan belt Tineke, Pieterjan gaat ook mee. Jos en Hans hebben afspraken en gaan niet. Gertjan gaat met Jan naar Sinderen om het paspoort op te halen. Anne heeft snel eieren gebakken. Wesselien heeft broodjes gesmeerd. Terug bij ’t Veertje blijkt dat Jos toch meegaat. Berts paspoort ligt in Barneveld maar Harry Mulder biedt spontaan zijn paspoort aan. Om 10.15 uur vertrekken we. We denken ’s nachts tegen drie uur in Berlijn te zijn.

Tot enkele kilometers voor Helmstedt gaat alles voorspoedig.Op de baan naast ons zien we steeds meer Trabantjes met van die spitse achterlichtjes. Plotseling file, naast ons een stroom Trabantjes, Lada’s, Wartburgs en Dacia’s ook veel MZ motoren, heel veel 2-tact. Er hangt een dikke blauwe walm over de snelweg. We geloven onze ogen niet. We komen nauwelijks verder. Een vrachtwagenchauffeur vertelt dat er bij Berlijn “Nichts mehr läuft”. Veel mensen starten de auto niet meer maar duwen hem een paar meter verder als dat kan. In dit tempo duurt het dagen om in Berlijn te komen, we beginnen behoorlijk spijt te krijgen van onze beslissing naar Berlijn te gaan.

Uiteindelijk komen we toch bij de paspoortcontrole. Het eerste paspoort blijkt verlopen: “Das gibt es nicht”. Het tweede paspoort: ” Auch verfallen ”. Het derde: Üngültig ab april 84”. ”Mein Gott ist das möglich, Kollege kuck doch mal“. Met een wegwerpgebaar geeft de beambte de vijf paspoorten terug. Het paspoort van Harry / Bert heeft hij nog niet bekeken. Gertjan stamelt nog iets van :”Een paspoort mag toch een jaar of zes verlopen zijn”. De beambte vindt het niet de moeite waard hier op te reageren. Dan wenkt hij dat hij de paspoorten nog een keer wil hebben, schrijft een briefje, wijst waar we de auto neer moeten zetten en stuurt ons naar een kantoortje om dagpassen te halen. Voor het kantoortje waar we foto’s moeten maken staat een Schlange evenals voor het loket van de dagpassen. Bert wordt onzeker of de truc met het paspoort van Harry Mulder wel doorgezet moet worden, de pasfoto lijkt van geen kant en de lichaamslengtes van Bert en Harry verschillen bijna 20 cm. Bert besluit zijn rijbewijs in te leveren aan het loketje en vertelt dat hij per ongeluk het paspoort van een huisgenoot meegenomen heeft, de man kijkt wanhopig maar schrijft de visa toch uit à DM 65 per stuk exclusief pasfoto. Terug naar controleur 1. Deze ziet het rijbewijs en vraagt wat dit weer te betekenen heeft. Uitvoerig vertelt Bert over de paspoortverwisseling en dat Harry nu in Parijs zit met Berts papieren. De papieren gaan in een map naar het volgende kantoor 200 meter verder. De foto’s worden nauwkeurig vergeleken met de personen. Uiteindelijk mogen we de Transitroute op.

Aan de overzijde staat het verkeer volledig vast en het duurt niet lang of wij staan ook weer stil. Volgens de borden zijn we nog 45 km verwijderd van de Hauptstadt der DDR. We zijn het er over eens dat het op deze manier wel enige dagen kan duren voor we uit deze file zijn. De koffie en de boterhammen zijn op, de broodjes van Wesselien zijn in Varsseveld achtergebleven. Gertjan besluit nog niet te vertellen dat hij nog vier appels en een mandarijn heeft, hij houdt ze achter de hand als een leuke verrassing voor de komende dagen. Op een Duitse radiozender horen we dat er gaten in de muur gemaakt worden en dat er steeds langere rijen mensen en files komen. Toch is de stemming op de weg tamelijk opgewekt en de mensen schuiven vol goede moed telkens een paar meter op, al dan niet gebruik makend van de motor. De walm wordt steeds dikker.
De radio meldt dat er moeilijkheden zijn bij de Brandenburger Tor. Op meerdere plaatsen stromen de mensen nu West-Berlijn binnen. Het is zaterdagmiddag 1 uur, 10 uur oponthoud, toch lijkt het of de auto’s sneller doorgelaten worden.

We komen bij de controle voor Berlijn. De stemming bij de grenswachten is veranderd, ze hebben bloemen op het uniform of in de loop van hun wapen, ook staan er bierflesjes op tafel met bloemen. Om 2 uur zaterdagmiddag rijden we in een eindeloze stroom DDR-burgers West-Berlijn binnen.

Op de viaducten en aan de kant van de weg staan zwaaiende en applaudisserende mensen. Het is feest; we eten de mandarijn en de vier appels op. We rijden de stad in, de stemming zit er weer goed in. Er is een enorme mensenmassa op de been. We parkeren aan de Adenauerstrasse en lopen via de Kuhdamm richting Gedächtniskirche en muur. Tegen 5 uur bestellen we menu 67 t/m 72 ( 71 is er niet ) bij restaurant China en we horen dat Willy Brandt een toespraak heeft gehouden.

We willen met de metro naar Checkpoint Charlie, op Bahnhof Zoo is het echter zo druk dat we niet naar binnen durven. We lopen verder en komen uit bij de Potsdammer Platz.
We horen klopgeluiden van heel veel mensen die met hamers en beitels de muur te lijf gaan, het gereedschap wordt doorgegeven aan de volgende. Als wij het mogen proberen blijkt de muur keihard te zijn. De muur is nog helemaal dicht, maar er wordt aan onze kant een weg van klinkers aangelegd die recht op de muur afloopt. De stenen worden vastgetrild en de arbeiders vertrekken onder luid applaus. Op de TV thuis ziet Anne dit ook maar ze ziet ook dat er aan de andere kant Oost-Duitsers in de weer zijn met kruiwagens asfalt. Een paar uur later wordt hier de beroemde doorgang Potsdammer Platz gerealiseerd, overigens een tiental meter te noorden van de officiële Potsdammerstrasse. Zondagmorgen om 8 uur zal deze doorgang door de burgemeesters in gebruik worden genomen.

Zaterdagavond 8 uur komen we aan bij de Brandenburger Tor waar een enorme menigte verzameld is, op de muur Oost-Duitse grenswachten maar ook West-politie, voor de muur veel politiebussen en de totale TV-wereld. Soms is de situatie onduidelijk en ook wel spannend want we weten niet precies wat er overal gebeurt. Het komt voor dat de menigte plotseling begint te rennen en we rennen dan maar mee maar weten niet waarom. De vermoeidheid begint toe te slaan. Bert weet een straatje met donkere kroegjes. We proberen vergeefs onderdak te krijgen bij een aantal hotels. Even denken we in een bioscoop een dutje te doen maar ook die is al propvol. We drinken een biertje in de Come Back, het blijkt een homo-café. De kastelein is zeer geïnteresseerd in Berts Javaanse-jongensdoosje. Hij stuurt Gertjan naar de overkant naar Dietmar die een hotel runt. Dietmar (“Brandt war super, Kohl ist scheisse”) is vaste klant bij Come Back. Het hotel is vol maar we kunnen bij hem privé slapen. Gertjan en Pieterjan brengen dekens naar zijn appartement. Dietmar is erg teleurgesteld als we het niet zo zien zitten bij hem in bed te slapen. Op de TV zien we het laatste nieuws.

De volgende morgen om 8 uur besluiten we weer de stad in te gaan. De cafés en restaurants zijn opengebleven maar er is bijna geen eten meer te krijgen: ”nur Pizza kein Frühstück”. Het horecapersoneel is gestresst. In een volkskroegje drinken we koffie aan een tafel met twee totaal uitgeputte gezinnen. Hun humeur is echter fantastisch, ze helpen spontaan met opruimen, vertellen wat ze vannacht gedaan hebben en zeggen: ”Als we terug zijn in Magdeburg zal niemand ons geloven”. Ze vertellen dat ze thuis 81 mark huur + verwarming betalen en dat de gemiddelde Oost-Duitser 600 mark verdient. We trakteren op koffie en bier en de vrouw stopt de koffiemelkcupjes in haar tas. Deze mensen zijn doodop maar willen elke minuut dat ze hier zijn volledig benutten.

We gaan met de auto naar de Potsdammer Platz. Ongelofelijk, de mensen stromen door het gat dat er gisteren nog niet was. De West-Berlijners klappen en juichen, iedereen huilt. Het ontroert ook ons meer dan we gedacht hadden. De stemming is geweldig maar we vragen ons ook af hoe het straks verder moet. Er is heel veel TV en er zijn Frau Antjes die kaas uitdelen, ook de dansmariekes zijn iets teveel van het goede. Jan hakt vakkundig stukken uit de muur en deelt die uit aan omstanders. De West-Berlijners reageren niet uit de hoogte maar er is een gevoel van gezamenlijke triomf over het slechten van de muur. Dit is misschien wel de reden dat men erg negatief reageert op Kohl en positief op Brandt en Von Weizäcker.

Zondagmiddag 2 uur gaan we op weg naar huis. Het oude bekeuringensysteem van de DDR blijkt nog te werken, omdat we verkeerd keren krijgen we 100 Westmark boete.
Zondagavond 8 uur zijn we terug aan de Nederlandse grens we eten wat en zijn om 11.00 uur terug bij ‘t Veertje."

Zondagclip | One Love | U2

U2 One Love \ Berlin, Brandenburg Gate 5 november 2009>

Sporen van zout in de Oude IJsselstreek

Firma Weijland maakte ter ere van het DRUfabriek openingsceremonie van 28 oktober 2009, de roadmovie: 'Zout en DRU sporen'
Zij gaat hierin op zoek naar culturele sporen van de DRU in de gemeente Oude IJsselstreek. Daarbij vergaart nimf Frans onder grote tijdsdruk het zout van 250 jaar arbeidszweet, het zweet van de afgelopen 10 jaar ter realisatie van de DRU cultuurfabriek én het zout der inspiratie voor de DRU toekomst.

Met Frans Miggelbrink | spel,
Ninski van der Kleij | camera en montage,
Jolan van der Waeter | productie
en alle meewerkenden in de kernen van de gemeente Oude IJsselstreek.

Deel 1.>

Deel 2.>

Deel 3.>

City One Minutes

Benieuwd hoe het leven in Moskou er uit ziet tussen drie en vier uur 's ochtends? Wat er in Rio de Janeiro gebeurt tussen elf en twaalf uur 's avonds? Kijk dan op Cityoneminutes hoe kunstenaars over de hele wereld het stadsleven hebben vastgelegd.
Lees meer

Speldeprikfoto's in animatiefilm

Pinhole fotografe Bethany de Forest> maakte samen met Robin Noorda een animatiefilm. Red-End and the Seemingly Symbiotic Society. Gisteravond in premiere op het Holland Animation Film Festival Lees hier verder>

Dichtersbankjes | Pim te Bokkel

Uit de collectie Mellendijk: Pim te Bokkel>
roofleen uit de collectie Radstaak.

IN HET LAND VAN DE MAAN
Wanneer ik slaap of slapen ga
zodra het in mijn ogen sneeuwt stel ik me voor
de neerslag als in elke uitgestrekte centimeter lucht
zes pixels sneeuw
Sneeuw die in het land van de man (ik zag alleen maar de
glimp van de kin
van de baard van zijn lach)
een verzameling spingende stippen is
Stippen
ik maak er lijnen van en in de sneeuw zie ik een man
zag ik een man
of dacht ik net de maan te zien

---------------------------------------
uit: 'Wie trekt de regen aan', 2007.

Over Barbies en God enzo
Toen werd alles anders:

de pop die als verjaardagscadeau
uit plastic en paardenhaar
naar haar evenbeeld geschapen was
werd God

en God kreeg kleertjes
die zij
een kleuter verkleed als vrouw van beneden de dertig
het mooiste vond en nee

ze kon even niet komen
want haar pop wilde graag blijven dus
bleven ze spelen

----------------------------------
uit: 'Parmentier', jrg. 13, nr. 2.

Zie ook nieuwe aanwinsten collectie Radstaak: Radstaak en Scheuter> : Henk Beunk en Slauerhoff

Kamagurka in NRC vandaag

Syndicaat Zinderend Sinderen 2009 | De foto's zijn binnen

Pieterjan Duitshof> bracht me zaterdagmorgen de foto's van het Zinderend Sinderen Huisfeest, de 'afterparty, van 'nDrom Tien, Juli 2009. Zie Flickr>

Afficheswand

Bert en Hans de morgenstond integen fietsend

Vijf jaar na de moord | Max Pam

Max Pam haalde bij de Wereldomroep herinneringen op: You Tube>

Ondertussen in Schiedam | Poëzieplein November

Deze maand een gedicht van de stadsdichter van Vlaardingen Benne-van der Velde, hij publiceerde twee bundels bij uitgeverij kleine uil.
Van der Velde is lid van het ongeboren idee. Posterontwerp Onno Maat
eveneens lid van het ongeboren idee en actief als beeldend kunstenaar.

Zondagclip | Septembersong | The Young Gods

September Song - The Young Gods